Componisten menu

ShareShare | print|
E-mail deze pagina

Andries, Marcel

Waarloos, 14/05/1921 > Muizen, 18/01/1965

Biografie

Andries, Marcel

door Annelies Focquaert

Marcel Andries studeerde van 1937 tot 1942 aan het Lemmensinstituut te Mechelen, waar hij het laureaatsdiploma behaalde. Hij werd organist in de Sint-Pieterskerk van Anderlecht en startte in dezelfde periode met zijn licentiaatsstudie in de opvoedkundige wetenschappen aan de Katholieke Universiteit Leuven (1942-1946). In België organiseerde hij studiedagen en conferenties op het gebied van algemeen muzikale vorming. Ook buiten de landsgrenzen werd hij gevraagd: hij leidde vormingscursussen in Parijs, Nijmegen, Rotterdam en werd door Carl Orff uitgenodigd als gastdocent tijdens de zomercursussen van het Orff Instituut.

In 1950 werd hij de eerste docent muziekpedagogie in het Lemmensinstituut en in 1954 hoofd van de Muziekpedagogische Afdeling van het Koninklijk Conservatorium van Antwerpen. Door die onderwijsactiviteiten, veelvuldige contacten met de Duitse pedagogie en verschillende studiereizen naar Duitsland, drukte Andries een stempel op jonge musici zoals Kamiel Cooremans, Vic Nees, Juliaan Wilmots en Jan van der Linden en gaf hij hen een nieuwe visie mee op muziekpedagogie. Ook in Nederland gaf hij les: hij kreeg in 1963 de leiding van de Muziekpedagogische Afdeling van het Brabants Conservatorium in Tilburg.

In 1954 richtte hij de vereniging Musica Domestica op, die ijverde voor de muziekbeoefening thuis en op school en die in 1957 werd omgevormd tot Musicerende Jeugd, waarmee hij liedbewerkingen en koorwerken verspreidde voor scholen (onder meer via de ‘Musicerende Jeugd-muziekblaadjes’) en vertalingen maakte van bundels van het Schulwerk van Orff. Onder zijn leiding en met zijn medewerking verschenen de bundels Zingt en speelt voor de lagere school en Spelen en zingen in de kleuterklas. Op initiatief van Musicerende Jeugd werden ook een tiental jeugdmuziekscholen opgericht.

Op 43-jarige leeftijd overleed hij door zelfdoding. ‘Het rusteloos werken voor het ideaal dat hij zich stelde, heeft blijkbaar teveel van zijn krachten gevergd’, schreef Frans Bertens in een In Memoriam.

© Studiecentrum voor Vlaamse Muziek vzw - Annelies Focquaert